از مچ‌بندهای دیجیتال ساده کودکی تا رایانه‌های پوشیدنی هوشمند امروزی، ساعت‌های هوشمند مسیری طولانی و جذاب را پیموده‌اند. این سفر از کجا آغاز شد و چگونه به اینجا رسیدیم؟ با هم نگاهی می‌اندازیم به تاریخچه پرفرازونشیب این همراهان دیجیتال مچی.

نقاط عطف تاریخچه ساعت‌های هوشمند

برخی از رویدادهای کلیدی در جدول زیر خلاصه شده‌اند:

داستان از کجا آغاز شد؟ (دهه ۷۰ تا ۹۰ میلادی)

داستان ساعت هوشمند، با انقلاب کوارتز در صنعت ساعت‌سازی و ظهور ساعت‌های دیجیتال آغاز شد. اولین جرقه‌ها زمانی زده شد که شرکت همیلتون در سال ۱۹۷۲ اولین ساعت مچی دیجیتال با نمایشگر LED قرمز به نام پالسر (Pulsar) را معرفی کرد که در زمان خود یک شگفتی تکنولوژیک محسوب می‌شد.

اما نقطه عطف واقعی، زمانی بود که شرکت ژاپنی سیکو در اوایل دهه ۸۰ میلادی، ایده "کامپیوتر مچی" را دنبال کرد. مدل‌هایی مانند Data 2000 که قادر به ذخیره ۲۰۰۰ رقم اطلاعات بود و سری UC که با یک داک (Dock) جانبی همراه بود، اولین گام‌های جدی به سمت هوشمندی بودند. اوج این ایده در سال ۱۹۹۸ با معرفی سیکو Ruputer به نمایش درآمد؛ یک کامپیوتر کامل با سیستم عامل اختصاصی، پردازنده ۱۶ بیتی و ۱۲۸ کیلوبایت حافظه که با یک قلم روی صفحه لمسی کوچکش کنترل می‌شد.

عصر اکتشاف و آزمون وخطا (دهه ۲۰۰۰ میلادی)

در این دهه، غول‌های تکنولوژی وارد میدان شدند، اما مسیر پر از چاله بود. مایکروسافت در سال ۲۰۰۴ پلتفرم SPOT را معرفی کرد. ساعت‌های مبتنی بر این فناوری، اطلاعاتی مثل اخبار، آبوهوا و نتایج ورزشی را از طریق شبکه رادیویی FM دریافت می‌کردند. این ایده جالب بود، اما محدودیت فناوری و مدل تجاری مبتنی بر حق اشتراک سالانه باعث شکست آن شد.

در همین حین، سامسونگ در سال ۲۰۰۹ اولین ساعت-تلفن (S9110 Watch Phone) خود را عرضه کرد که می‌توانست مستقل از گوشی تماس بگیرد و بشنود. با ظهور بلوتوث، پایه‌های ارتباطی که امروزه می‌شناسیم، ریخته شد. شرکت‌هایی مانند سونی اریکسون با ساعت LiveView (۲۰۱۰) و موتورولا با MotoACTV (۲۰۱۱) تلاش کردند نوتیفیکیشن گوشی و ردیابی ورزشی را به مچ کاربران بیاورند.

انفجار بزرگ و بلوغ بازار (از ۲۰۱۳ به بعد)

تحول واقعی با موج جدید استارتاپ‌ها و سرمایه‌گذاری جمعی (Crowdfunding) آغاز شد. ساعت Pebble در سال ۲۰۱۳ با صفحه نمایش e-Ink که هفته‌ها بدون شارژ کار می‌کرد و قیمت مناسب، یک موفقیت بزرگ در کیک‌استارتر بود و ثابت کرد تقاضای زیادی برای چنین محصولی وجود دارد.

در پاسخ، غول‌ها هم سریع وارد عمل شدند. سامسونگ در سپتامبر ۲۰۱۳ گلکسی گیر اولیه را معرفی کرد. گوگل در سال ۲۰۱۴ پلتفرم Android Wear (اکنون Wear OS) را ارائه داد تا یک چارچوب نرم‌افزاری استاندارد برای سازندگان ایجاد کند.

اما اتفاقی که کل بازار را متحول کرد، ورود اپل در سال ۲۰۱۵ با اپل واچ بود. اپل تمرکز را از یک دستگاه اطلاع‌رسانی صرف، به سمت سلامت، تندرستی و یکپارچگی عمیق با اکوسیستم آیفون برد. حسگر ضربان قلب، ردیابی دقیق فعالیت‌های ورزشی و طراحی زیبا، استانداردهای جدیدی تعریف کرد.

امروز و آینده: از اطلاع‌رسانی تا محافظ سلامت

امروزه ساعت‌های هوشمند به دستیاران سلامت تمام‌عیار تبدیل شده‌اند. حسگرهای اندازه‌گیری اکسیژن خون (SpO2)، گرفتن نوار قلب (ECG)، ردیابی خواب پیشرفته و حتی تشخیص سقوط و تماس خودکار با اورژانس از ویژگی‌های رایج مدل‌های امروزی هستند.

تغییر دیگر، گرایش به طراحی‌های کلاسیک و شیک است. بسیاری از برندها مانند سامسونگ، هواوی و شیائومی ساعت‌هایی با نمایشگرهای مدور و بدنه‌های استیل ارائه می‌دهند که هم ظاهر یک ساعت مچی لوکس را دارند و هم تمام قابلیت‌های یک گجت هوشمند.

جمع‌بندی

ساعت هوشمند امروزی دیگر فقط یک وسیله برای دیدن اعلان‌ها نیست؛ یک مربی ورزش، یک دستیار سلامت، یک ابزار ارتباطی و یک اکسسوری مد است. سفر از ساعت‌های دیجیتال ساده دهه ۷۰ به این دستگاه‌های پیچیده، نشان‌دهنده سرعت شگفت‌انگیز پیشرفت تکنولوژی و درک عمیق‌تر از نیازهای کاربران است. با گسترش فناوری‌هایی مانند AI و حسگرهای زیستی پیشرفته، آینده این گجت‌های پوشیدنی بسیار جذاب‌تر از امروز خواهد بود.

آیا شما هم از ساعت هوشمند استفاده می‌کنید؟ کدام قابلیت برای شما از همه مهم‌تر است؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.